Skuteczne stawianie granic – przewodnik dla Twojego dobrego samopoczucia.

  • Published
  • Posted in artykuł
  • 4 mins read

Kiedy wiesz, że musisz komuś odmówić, czujesz dyskomfort, długo zastanawiasz się nad słowami i po odmowie nadal o tym myślisz?
Czy mówienie, o tym co Cię rani częściej jest jako wybuch, a nie spokojne i proste oświadczenie?
Czy unikasz proszenia o pomoc? Wolisz nie mówić tylko zrobić sam/sama? Każde z tych pytań dotyczy na najgłębszym poziomie umiejętności w stawianiu granic innym, w tym również sobie.

Granice – definicja

Granice to osobiste zasady zaangażowania, wytyczne, które ustanawiasz, aby inni wiedzieli, co jest dla ciebie w porządku, a co nie. Granice to znajomość swoich preferencji, pragnień, ograniczeń i absolutnych ” no go”, oraz umiejętność ich komunikowania, kiedy uznasz to za stosowne. To mówienie prawdy o tym, jak się czujesz, czego chcesz a czego nie tolerujesz.

Stawianie granic – zdefiniuj swoje trudności

  1. Który osobom postawienie granicy sprawia Ci największą trudność?
    ☐ Partner/-ka
    ☐ Dzieci
    ☐ Rodzice
    ☐ Rodzeństwo
    ☐ Inni krewni
    ☐ Przyjaciele
    ☐ Szef
    ☐ Współpracownicy itp.
  2. Czy uważasz, że będziesz postrzegana/-y jako złośliwy/-a, samolubny/-a, nieuprzejmy/-a, jeśli wyznaczysz granice/wyrazisz swoje zdanie?
  3. Czy myśl o wyznaczaniu granic powoduje u Ciebie lęk?
  4. Jak trudno jest Ci obecnie wyznaczać granice? Oceń to na skali od 1 do 10
  5. Co powstrzymuje Cię przed wyznaczaniem granic?
    ☐ Nie wiem jak to zrobić
    ☐ Lęk przed odrzuceniem
    ☐ Poczucie winy
    ☐ Niechęć do dzielenia się swoimi emocjami
  6. Czy znasz swoje preferencje, bazowe wartości, tzw. „deal breakers” w różnych obszarach?

Przez wiele osób niezdolność do powiedzenia „nie”, ustalenia granic lub wyrażenia swoich uczciwych preferencji jest postrzegana jako fatalna wada osobista. Uznajemy siebie jako słabych, bez poczucia wartości, czy pewności siebie. Stawianie granic wymaga uzdrowienia przyczyny (strach przed odrzuceniem, uzależnienie emocjonalne itp.), a następnie zwyczajnie zrozumienie swoich preferencji i praktykowanie mówienia o nich – tak jak praktykowanie każdego obcego języka, którego się uczysz.

Jeśli potrzebujesz wsparcia w rozumieniu i uzdrowieniu przyczyny braku zdrowych granic oraz nauki i praktyki tu zostawiam link do konsultacji

Rodzaje granic

W każdej kategorii granic (fizyczne, materialne, emocjonalne, itp.) występują trzy rodzaje: sztywne, zbyt luźne i zdrowe.

Powszechnym błędnym przekonaniem jest, że posiadanie sztywnych granic równa się z posiadaniem zdrowych granic. Tak nie jest. Bycie niewzruszonym utrudnia budowanie zdrowych relacji w taki sam sposób jak zbyt duża elastyczność.

GRANICE ZBYT SZTYWNE

  • Nie prosisz o pomoc, gdy jej potrzebujesz
  • Unikasz bliskich relacji, aby zminimalizować odrzucenie
  • Masz tendencję do izolowania się w relacjach z ludźmi
  • Kiedy jesteś urażona/-y lub zraniona/-y, odcinasz się, lub możesz być pasywno agresywna/-y.

GRANICE ZDROWE

  • Wartościujesz swoje myśli i opinie, potrafisz na nie spojrzeć z dystansem
  • Czujesz się komfortowo prosząc o pomoc lub ją akceptując
  • Wiesz, kiedy dzielić się osobistymi informacjami i z kim
  • Potrafisz zaakceptować i szanować granice innych, włączając w to odmowę przyjęcia prośby, odpowiedzialności, tam gdzie jej nie ma

GRANICE LUŹNE

  • Przekazujesz zbyt wiele osobistych informacji
  • Mówisz tak, nawet gdy chcesz powiedzieć nie
  • Nadmiernie inwestujesz czas w problemy innych, często nie proszony
  • Tolerujesz nieodpowiednie lub krzywdzące zachowanie, przyjmujesz odpowiedzialność za czyjś odczucie, nawet jeśli tego nie czujesz

Granice – od czego zacząć 

Podstawą tworzenia zdrowych granic jest samopoznanie i samorozumienie. O zrozumieniu i uzdrowieniu przyczyny pisałam wyżej i ten etap, raczej wskazanym jest, aby był zaadresowany we współpracę z coachem / terapeutą. Wszyscy mamy mechanizmy obronne i trudno jest samodzielnie zrozumieć swój własny samo sabotaż, czy lęki.

To co możesz zacząć definiować samodzielnie i co będzie bardzo pomocne to dokonanie rozróżnienia, co jest preferencją, co jest warte negocjacji, a co jest niemożliwym do zaakceptowania warunkiem – deal breaker.

  • Preferencja to coś miłego, ale niezbędnego. Na przykład, możesz woleć kawę od herbaty lub kąpiel zamiast prysznica.
  • Ograniczenie może polegać na tym, że nie jesteś już skłonny/na na przykład pożyczać pieniędzy ani wykonywać więcej niż swoją część obowiązków domowych, ale jest to obszar, gdzie jesteś otwarta na ewentualne negocjacje.
  • Warunki konieczne nie do przekroczenia są twoimi niemalowanymi granicami. Na przykład, możesz mieć zerową tolerancję dla obraźliwego języka lub telefonów przy stole itp.

Warto dodać, że „strefa komfortu” w temacie stawiania granic może być złym wyznacznikiem, czy robimy coś w zgodzie z sobą czy nie. Zarówno mówienie „nie” jak i otwieranie się na innych na początku może dawać spore uczucie odyskofmrotu, wyrzuty sumienia itp.

Ten etap jest naturalny, to minie …Trzymam za Ciebie kciuki.

Dodaj komentarz